Κώστας Δροσάτος (Αθήνα)

Για άλλη μια φορά σε παιχνίδι που ο αντίπαλος παίζει ή προσπαθεί να παίξει επιθετικά ( Ολυμπιακός- Άρης- Ατλέντικο - Άεκ - Κοπεγχάγη), η ομάδα στάθηκε καλά. Ίσως τελικά το πρόβλημα με τις μικρές ομάδες να είναι η έλλειψη ενός κλασσικού σέντερ φορ (ας δούμε και τον Πόστιγκα). Πάντωςέχω πραγματικά βαρεθεί να ασχολούμε με τους διαιτητές κάθε Κυριακή και το ανάποδο πλάγιο άουτ που άλλαξε τη ροή του αγώνα και τελικά έκρινε τον νικητή, που έκρινε τον πρωταθλητή,που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντήλι, ντίλι ντίλι ντίλι... Όχι τίποτα άλλο αλλά έχω την εντύπωση οτι περισσότερο με μπερδεύουν όλοι αυτοί οι καθηγτές διαιτησίας παρά με βοηθούν να κατανοήσω τους κανονισμούς. Μέχρι σήμερα θεωρούσα οτι πέναλτι για χέρι μέσα στην περιοχή σφυρίζεται όταν ο παίκτης ανακόπτει την πορεία της μπάλας, εκτός και αν βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση με τον αντίπαλο ή βρίσκεται πεσμένος στον αγωνιστικό χώρο και τα χέρια του είναι στο έδαφος. Έχω την αίσθηση οτι στο πέναλτι που κερδίσαμε, ο αντίπαλος δεν βρισκόταν πεσμένος, αλλά έπεσε και μπλόκαρε τη μπάλα καλύτερα απο οτι ο Νικοπολίδης στην αμέσως επόμενη φάση ( ά ρε Παπαδόπουλε...).Και μην ακούσω οτι δεν είχε πρόθεση γιατί και αυτό παρεξηγημένο είναι . Τι θα πει δεν είχε πρόθεση? Υπάρχει κανείς που να πιάνει ηθελημένα τη μπάλα με τα χέρια μέσα στην περιοχή? Ούτε ο Βύντρα δεν τα κάνει αυτά ( α ρε Λουκά παιχταρά, τώρα δικαιώνεις αυτόν που σε ψήφιζε κάθε εβδομάδα). Τέλος πάντων, νομίζω οτι τους έχουμε πάρει τον αέρα και την Τετάρτη είναι ευκαιρία να τους κερδίσουμε.