ΠΑΟΚ-ΠΑΟ: 0-1

Κώστας Δροσάτος (Νέα Υόρκη)

Πολύ σημαντική νίκη από την ομάδα μας σε μία δύσκολη έδρα παρά το χαμηλό επίπεδο του ΠΑΟΚ ως προς τις μονάδες που διαθέτει (το σύνολο δεν είναι και τόσο κακό).

Παρά το γεγονός ότι ο Δημητράκης ξανακαθάρισε για την ομάδα είναι πολύ εμφανές πλέον ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αποτελεσματικότητας στο σκοράρισμα. Αν και είναι νωρίς ακόμα, ο Πόστιγκα δεν φαίνεται να είναι ο παίκτης που θα βοηθήσει στην επίλυση του συγκεκριμένου προβλήματος. Άλλωστε αν ήταν αυτό που χρειαζόμασταν δεν θα έμπαινε αλλαγή στο 85΄ αλλά θα έβγαζε τουλάχιστον ένα ημίχρονο. Κι εδώ ξαναερχόμαστε στο πρόβλημα του διοικητικού σχεδιασμού. Η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου, στο δικό μου μυαλό τουλάχιστον, έχει τη λογική απόκτησης παικτών οι οποίοι είναι σε καλή φυσική κατάσταση και με ικανότητες τέτοιες που τους επιτρέπουν να μπουν άμεσα στην ομάδα και να βοηθήσουν στην επίλυση των προβλημάτων εξαιτίας των οποίων κρίθηκε αναγκαία η μεταγραφή τους. Αν πήραμε τον Πόστιγκα για 6 μήνες όχι για να προσφέρει άμεσα αλλά για να δούμε αν μας κάνει για την επόμενη σεζόν δεν υπήρχε κανένας λόγος να τον πάρουμε τώρα αλλά θα μπορούσαμε κάλλιστα να τον πάρουμε το καλοκαίρι. Σπαταλώνται χρήματα σε παίκτες αμφίβολης αξίας αντί όλο το budget να εστιαστεί στην απόκτηση λίγων παικτών που θα αναβαθμίσουν την ποιότητα της ομάδας. Και μη μου πει κανείς ότι στην ελληνική αγορά δεν υπάρχει παίκτης καλύτερος από τον Πόστιγκα που θα μας στοίχιζε και λιγότερα χρήματα. Καλύτερα να παίρναμε το Λαμπριάκο από την Ξάνθη, που λέει ο λόγος, παρά αυτό το παρτάλι. Βέβαια, ο Λαμπριάκος και ο κάθε Λαμπριάκος δεν είναι από την Πορτογαλία από την οποία κατάγεται ο προπονητής μας και με την οποία Πορτογαλία και τους μάνατζερ που πουλάνε παίκτες εγνωσμένης ή αμφίβολης αξίας από εκεί έχει στενότατη σύνδεση ο γενικός αρχηγός μας και υπέυθυνος μεταγραφικού σχεδιασμού ή οτι άλλο είναι ο Βέλιτς.

Η κίνηση Σπυρόπουλου ήταν εξαιρετικά θετική, μολονότι δεν ξέρω αν θα γινόταν στην περίπτωση που δεν είχε γίνει η κίνηση Βγενόπουλου & Σία. Γιατί ως συνήθως η ΠΑΕ Παναθηναϊκός δεν μπαίνει σε πλειστηριασμούς...τώρα τι έγινε και χτυπήσαμε το Σπυρόπουλο από το γάβρο; Το επιχείρημα Δομάζου ότι ο Κόκκαλης και ο Τζίγγερ τα βρήκαν για να μη μπει ο Βγενόπουλος στο παιχνίδι μου ακούγεται εντελώς αστείο, ειδικά όταν βγαίνει από το στόμα ενός ανθρώπου ο οποίος κλαίγεται ότι έχει μείνει εκτός της πίτας που μοιράζει η τωρινή διοίκηση του Παναθηναϊκού. Μάλλον κάποιοι μυρίστηκαν καινούργια πίτα να βγαίνει απόπ το φούρνο και προτιμούν να αλλάξει αυτός που τη μοιράζει μήπς περισσέψει και γι' αυτούς κανένα κομμάτι.

Και μια και το έφερε η κουβέντα, έχω να πω ότι οι μεγάλες εταιρείες έχουν ένα αφεντικό που παίρνει τις αποφάσεις γιατί όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει. Και αν ο Βγενόπουλος τα κάνει όλα αυτά γιατί αγαπάει τόσο πολύ τον Παναθηναϊκό και πονάει από την κατάντια της ομάδας και όχι γιατί καλοβλέπει το καινούριο γήπεδο, για το οποίο ο Βαρδινογιάννης έτρεξε (ως όφειλε σαν ιδιοκτήτης) ας αγοράσει δύο παίκτες και ας τους κάνει δώρο στον Παναθηναϊκό κρατώντας τα δικαιώματά τους για περίπτωση επόμενης πώλησης ώστε να βγάλει και τα λεφτά του.

Με λίγα λόγια, κατά την ταπεινή μου άποψη, οι άνθρωποι αυτοί όχι οπαδικά αισθήματα δεν έχουν, αλλά είναι ικανοί να πουλήσουν και τη μάνα τους σε αυτόν που θα έρθει και θα τους απλώσει τα χρήματα στο τραπέζι. Μου θυμίζουν τον τύπο από ένα ανέκδοτο που μπορεί να έχετε ξανακούσει αλλά θα το αναφέρω.

Πάει η κόρη στον πατέρα και του λέει ότι είναι έγκυος. Εξοργισμένος ο πατέρας της ζητάει να φέρει μπροστά του τον υπεύθυνο να αναλάβει τις ευθύνες του. Σε 2 ώρες σταματάει μία Ferrari έξω από το σπίτι, βγαίνει ένας 35άρης στην τρίχα, χτυπάει το κουδούνι, μπαίνει στο σπίτι και αρχίζει να εξηγείται ως εξής: Έχω εδώ και 8 μήνες σχέση με την κόρη σας, η σχέση μετά τον πρώτο μήνα ήταν ολοκληρωμένη. Η κοινωνική μου θέση και οι παρούσες συγκυρίες της ζωής μου και της ζωής της δεν επιτρέπουν να προχωρήσουμε σε γάμο. Ωστόσο, είμαι διατεθιμένος να στηρίξω οικονομικά τόσο την ίδια όσο και το παιδί που θα αποκτήσει. Στην περίπτωση που είναι αγόρι, 3.000 ευρώ θα μπαίνουν κάθε μήνα στο λογαριασμό που θα του ανοίξω στην τράπεζα Ζυρίχης. Μετά τα 15 χρόνια του θα έχει ένα επιπλέον εισόδημα από μερίσματα 20.000 μετοχών της τράπεζας που κατέχει η οικογένειά μου, ενώ στα 18 του θα διαθέτει δύο διαμερίσματα, ένα στο Λονδίνο και ένα στη Νέα Υόρκη. Στα 30 του θα του μεταβιβαστεί το 20% των μετοχών της αυτοκινητοβιομηχανίας που κατέχει η οικογένειά μου. Αν είναι κορίτσι θα έχει τα ίδια εισοδήματα, με την προσθήκη ότι μετά τα 18 της θα έχει μόνιμη ηγετική θέση στο μεγαλύτερο περιοδικό μόδας στον κόσμο που εκδίδει η οικογένειά μου και μετά τα 30 της θα αναλάβει διευθύντρια του οίκου μόδας που ελέγχουμε και έχει έδρα στο Παρίσι. Αν ο μη γένοιτο συμβεί κάτι και η κόρη σας αποβάλλει το παιδί......"κι εκεί τον διακόπτει ο πατέρας λέγοντάς του "Σώπα βρε αδερφέ, αν τύχει τίποτα και αποβάλλει, εδώ είμαστε....έρχεσαι και την ξαναπηδάς!!!".

Επειδή λοιπόν κάτι τέτοιο μου κάνει ο Βγενόπουλος και ο Βαρδινογιάννης και ο Γιαννακόπουλος, προτιμώ έναν και μοναδικό ισχυρό κολοσσό (είτε είναι ο Βαρδινογιάννης, είτε ο Γιαννακόπουλος, είτε ο Λάτσης ή όποιος άλλος μεγάλος παίζει για την ομάδα) που να κάνει σωστές επιλογές στους ανθρώπους που διοικούν και λειτουργούν την ομάδα σε χαμηλότερο επίπεδο παρά ένα κάρο αφεντικά που ο καθένας θα λέει το μακρύ του και το κοντό του.

Ευτυχείτε....