Η πρώτη του Νιόπλια στον πάγκο συνοδεύτηκε από νίκη. Νωρίς για να βγουν συμπεράσματα για ενδεχόμενες αλλαγές στον τρόπο παιχνιδιού. Ίσως κάποιος με καλύτερο ποδοσφαιρικό μάτι να είδε κάποιες διαφορές με το στυλ παιχνιδιού που παίζονταν με τον Τεν Κάτε.
Εγώ πάλι μία από τα ίδια είδα. Ίσως η βελτίωση της ψυχολογίας των παικτών, οι οποίοι δεν είχαν και την καλυτερη αντιμετώπιση από τον καθαρά επαγγελματία Τεν Κάτε, να δώσει το κάτι παραπάνω που χρειάζεται η ομάδα.
Για τους πολυ-μετόχους ότι και να πω λίγο θα είναι. Ήμουν από την αρχή αυτής της ιστορίας αρνητικός στη συνύπαρξη πολλών αφεντικών και σε κάθε στραβή που συμβαίνει γίνεται εμφανές γιατί επέμενα σε αυτό. Ηδη έχουν δημιουργηθεί δύο στρατόπεδα με το Βαρδινογιάννη-Γιαννακόπουλο από τη μία πλευρά και το Βγενόπουλο-Πατέρα από την άλλη. Ο Πάυλος πάει για πρόεδρος και ο Πατέρας τους γράφει κανονικά ως προς τις αποφάσεις που παίρνει. Φαίνεται ότι πια ο καθένας τα παίζει όλα για όλα. Ο Πατέρας πήρε το ρίσκο και η του βγαίνει ή φεύγει και ο Γιαννακόπουλος κάνει κριτική προκειμένου να δηλώσει παρών. Φυσικά, αν αυτές οι παλινωδίες συνεχιστούν, στον Πειραιά θα πίνουν εις υγείαν του πολυμετοχικού.
