Το αποψινό παιχνίδι με τη Μάλαγα μπορεί να ερμηνευτεί είτε ως η επιστροφή της ομάδας στην Ευρώπη ή ως η έναρξη μιας νέας εποχής με στόχους χαμηλού βεληνεκούς και πορεία ανάλογη ομάδων όπως ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ. Θέλω να πιστεύω ότι θα ισχύσει το πρώτο, γιατί αν ισχύσει το δεύτερο, θα είναι καταστροφή για ολόκληρο το ελληνικό πρωτάθλημα.
Βλέποντας το παιχνίδι είδα μια ομάδα, η οποία δεν μπορούσε να κάνει μια σωστή πάσα και δεν άξιζε να περάσει έχοντας απέναντί της μια άλλη ομάδα που μου θύμισε πολύ τον Παναθηναϊκό -τηρουμένων των αναλογιών- προ διετίας, δηλ. μια ομάδα με καλούς παίχτες που δεν λέει και τίποτα στο γήπεδο.
Ο Παναθηναϊκός είχε περάσει ξανά από αντίστοιχη κατάσταση πριν από μερικά χρόνια όταν ο Καρούλιας και ο Ζάετς κλήθηκαν να ξαναστήσουν την ομάδα που είχε μείνει τότε εκτός Ευρώπης. Το αποτέλεσμα ήρθε μετά από μερικά χρόνια όταν οι άγνωστοι τότε Γκούμας, Καραγκούνης, Μπασινάς κλπ. έγιναν τα αστέρια της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου και με προσθήκη πολύ καλών αλλά όχι πρωτοκλασσάτων παιχτών (βλ. Γκονζάλες, Κωνσταντίνου κλπ) στέκονταν με αξιώσεις απέναντι σε μεγαθήρια της Ευρώπης. Αν η ομάδα εξυγιανθεί οικονομικά, αυτό μπορεί να ξαναγίνει ειδικά σε μια περίοδο που και οι Άραβες μεγιστάνες μαζεύονται οικονομικά (βλ. Μάλαγα), άρα όλο το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο θα δώσει περισσότερες ευκαιρίες σε ανερχόμενα ταλέντα.
Πιστεύω ότι ο προπονητής που έχουμε αυτή τη στιγμή μπορεί να βοηθήσει στο να στηθεί μια αξιοπρεπής ομάδα χαμηλού budget, αλλά αυτή η ομάδα χρειάζεται οπωσδήποτε έναν καλύτερο επιθετικό που να αξιοποιεί πιο αποτελεσματικά τη δουλειά που κάνουν ή που θα κάνουν οι μέσοι.
Το πρόβλημα βέβαια παραμένει η αξιοπιστία του ελληνικού πρωταθλήματος, σημάδια της οποίας φάνηκαν από την πρώτη κιόλας αγωνιστική, οπότε ό,τι και να λέμε εμείς και ό,τι και να κάνει ο Φερέιρα, αν η διοίκηση δεν μπορεί να προστατεύσει την ομάδα από το παρασκήνιο, θα είμαστε στον ίδιο παρονομαστή.
Καλή χρονιά και ελπίζω να δούμε καλή μπάλα φέτος.
