ΝΤΡΟΠΗ!

Μέχρι τώρα είχαμε να προσπαθούμε να ξεχάσουμε το ματς της Ριζούπολης - το οποίο μάλιστα είχε αποτελέσει την αφορμή για τη διάλυση μιας συγκροτημένης ομάδας. Από χθες η νέα διοίκηση Παναθηναϊκού έχει ένα νέο ρεκόρ στο παλμαρέ της. Η 4άρα ήταν βαριά κι ασήκωτη. Δεν θα σταθώ σε αιτίες της ήττας γιατί είναι δύσκολο να προσδιοριστούν. Όσο για το "αν ο Σαλπιγγίδης έβαζε το τετ-α-τετ που έχασε, τότε η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική" που ακούστηκε πολύ χθες έχω να πω ότι αν κι εγώ είχα κεραίες θα ήμουν μέλισσα ή τρόλεϋ. Πριν από μερικές εβδομάδες ο φίλος Δημήτρης από την Ισπανία έγραψε κάτι πολύ σωστό. Η επαναλαμβανόμενη ατυχία λέγεται ανικανότητα. Και ικανότητα δεν είναι να μπορείς να βάζεις απίθανα γκολ στις προπονήσεις και στα θεωρητικά εύκολα παιχνίδια, αλλά να διατηρείς την ψυχραιμία σου στα δύσκολα και να πετυχαίνεις το στόχο σου. Αντίο κύπελλο τώρα και προς το παρόν είμαστε 3οι στο πρωτάθλημα (σε απόσταση βολής βέβαια αν και με τα άσφαιρα που ρίχνουμε έχω επιφυλάξεις για την επιτυχία του στόχου). Διάβασα μια ανακοίνωση του Βγενόπουλου για μια πολυμετοχική διοίκηση. Απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο....και όποιος διαφωνεί με τη στάση μου ας πάει λίγα χρόνια πίσω να δει τι συνέβη στην ΑΕΚ όταν την ανέλαβε το πολυμετοχικό σχήμα του SOE Inbternational με τον τότε νέο μεγαλοπαράγοντα Τροχανά και τα μετέπειτα ναυάγια άλλων πολυμετοχικών σχημάτων (ENIC κλπ). Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι η οικογένεια Βαρδινογιάννη. Το πρόβλημα είναι το περιβάλλον της διοίκησης και το τεχνικό επιτελείο πέραν του προπονητή (ο οποίος προσωπικά δεν μου φαίνεται κακός) για το οποίο φυσικά φέρει ευθύνη ο εκάστοτε πρόεδρος. Κουράγιο αδέλφια.....