Είμαι κι εγώ από τους υποστηρικτές της άποψης "να μείνει ο Τεν Κάτε τουλάχιστον ως το καλοκαίρι". Είναι ο προπονητής που έστησε την ομάδα με ιδανικό τρόπο για να πάρει τα αποτελέσματα που χρειαζόταν με Βέρντερ Βρέμης και Ίντερ.
Θα συμφωνήσω με το Νίκο ως προς το ότι δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουμε τον Αστέρα Τριπόλεως στην έδρα μας με ανάλογο σχήμα με αυτό με το οποίο αντιμετωπίσαμε την Ίντερ στο Μιλάνο.
Θα διαφωνήσω όμως ως προς το σχόλιο περί επιλογής των ίδιων κουρασμένων παικτών. Αντί του Μάντζιου έπαιξε ο Πετρόπουλος, αντί του Καραγκούνη ο Ίβανσιτς, αντί του Γκάμπριελ ο Σαλπιγγίδης και αντί του Σιμάο ο Μάτος. Στην άμυνα, με εξαίρεση το Μελίσση, ο οποίος στον ένα αγώνα που έπαιξε δεν δικαιολόγησε τα 2 εκατομμύρια ΕΥΡΩ που πληρώθηκαν για τη μεταγραφή του, δυστυχώς δεν έχουμε άλλους παίκτες. Μάλιστα, αναρωτιέμαι, χωρίς να δικαιολογώ, μήπως ο Τεν Κάτε έβαλε 3 αμυντικούς για να καλύψει το πρόβλημα της κόπωσης των παικτών της άμυνας με το να μοιράζονται οι ρόλοι στην άμυνα και το τρέξιμο που θα έπρεπε να κάνουν οι αμυντικοί.
Η αλλαγή του Τζιώλη στη θέση του Σίλβα μπορεί να εξηγηθεί μόνο ως εμμονή του προπονητή στο σχήμα που επέλεξε βγάζοντας έναν κουρασμένο παίκτη και βάζοντας στη θέση του έναν ξεκούραστο που παίζει στην ίδια θέση.
Συμφωνώ πάντως με το σχόλιο του Τεν Κάτε στη συνέντευξη τύπου περί ψυχολογίας των παικτών οι οποίοι αυτά τα παιχνίδια είναι υποχρεωμένοι να τα αντιμετωπίζουν με διαφορετική στάση και να τα παίρνουν. Αυτό με το οποίο διαφωνώ είναι η δημόσια επίρριψη ευθυνών στους παικτές (μεγαλώνει τη δεδομένη ψυχική απόσταση ανάμεσα στους παίκτες και τον προπονητή). Επιπλέον, ίσως ο Τεν Κάτε ξεχνάει ότι αυτός είναι ο ρόλος του στον πάγκο, δηλ. να κάνει εκείνες τις κινήσεις που επιβάλλονται για να αλλάξει το κλίμα στο παιχνίδι και να ανατρέπει τις εις βάρος μας καταστάσεις.
Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι αυτή είναι η βασική αδυναμία του Τεν Κάτε. Ενώ κάνει καλό στήσιμο της ομάδας και καλή προετοιμασία στην προπόνηση, όταν κάτι πάει στραβά αδυνατεί να ανατρέψει την κατάσταση.
Υπομονή....
1 comment:
Συμφωνώ κι εγώ με τον Κώστα,δεν είναι δυνατόν να κατεβαίνουμε να παίξουμε με Αστ. Τρίπολης λες και παίζουμε κόντρα στη Μίλαν ή στη Μπαρτσελόνα!Αφού δε χάσαμε σήμερα όπως τότε με Εργοτέλη,πάλι καλά!Ούτε μια φάση η ομάδα σήμερα.Βασικά το πρόβλημα είναι ότι κόντρα σε μικρές ομάδες στην έδρα μας,δε μπορούμε να κάνουμε φάσεις και να βάλουμε γκολ.Κι όταν καταφέρνουμε να ανοίξουμε το σκορ,δε μπορούμε να βάλουμε και δεύτερο να σφραγίσουμε τη νίκη.Απ`την άλλη,άμα στραβώσει το παιχνίδι,δεν υπάρχει περίπτωση να το γυρίσει η ομάδα.Πανικοβάλλεται και...καληνύχτα!Αυτός δεν είναι ο Παναθηναϊκός που ξέρω και αγάπησα.Που είναι τα χρόνια Σαραβάκου που με την πλάτη στον τοίχο γυρνάγαμε παιχνίδια παίζοντας μπαλάρα,είτε στην Ευρώπη (βλ. Γκέτεμποργκ,Χόνβεντ) είτε στο πρωτάθλημα (κάτι ντέρπι με Γαύρο κτλ.).Και τότε χάναμε βαθμούς μετά από ευρωπαϊκούς θριάμβους,αλλά τουλάχιστον η ομάδα έπαιζε μπάλα και είχε παίκτες-ήρωες που μπορούσαν να την πάρουν στην πλάτη τους και να γυρίσουν το ματς μόνοι τους...
Post a Comment