Κώστας Δροσάτος (Νέα Υόρκη)

Εγώ πάντως έβλεπα το match και νόμιζα ότι σε λίγο θα ξυπνούσα και θα είχα να πάω στη δουλειά. Είμαι ο μόνος που δεν θα πει τίποτα για το Τζιώλη. Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν τη συμπάθειά μου για το συγκεκριμένο παίκτη. Για εμένα δεν υπήρχε ιδιαίτερη λογική στις αλλαγές του Τεν Κάτε. Ωστόσο το στήσιμο της ομάδας ήταν αυτό ακριβώς που έπρεπε για να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα μας. Ίσως αυτό που μου είπε χθες ο Θοδωρής Κάπος στο τηλέφωνο να αντικατοπτρίζει την αλήθεια, δηλ. ότι ο Τεν Κάτε είναι καλός στην προετοιμασία της ομάδας πριν το παιχνίδι αλλά όταν κάτι πάει στραβά και δεν του βγαίνει το στήσιμο αδυνατεί να ανατρέψει την κατάσταση με 1-2 αλλαγές. Φυσικά, μιλάμε για ποδόσφαιρο και ο καθένας κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Με ευχαρίστηση παρατηρούσα χθες πόσο δίκιο είχε ο Νίκος Σκαρμέας σε προηγούμενα κείμενα λέγοντας ότι, παρά τα προβλήματα, η ομάδα φαίνεται να αποκτά χαρακτήρα. Είδαμε σωστή κυκλοφορία της μπάλας, παίκτες που ακολουθούν συστήματα και μια λογική στο παιχνίδι, το οποίο δεν μας βγαίνει πάντα γιατί είμαστε επιρρεπείς στα λάθη (όσο καλά και αν έχεις στήσει την ομάδα, αν ο Βύντρα ρίξει μια ζεμπεκιά αντί για διώξιμο της μπάλας και αν ο αντίπαλος έχει έναν "killer" εκεί μπροστά δεν το γλυτώνεις το goal και τρέχεις να προλάβεις μετά). Μελανό σημείο του αγώνα κατά τη γνώμη μου ο Ζιλμπέρτο ο οποίος προκλητικά αποφεύγει να τρέξει. Εμπνέει μια σιγουριά στο παιχνίδι του αλλά η κίνησή του είναι να πάρει τη μπάλα, να κάνει την προσποίηση και αμέσως την πάσα χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ανάπτυξη του παιχνιδιού αφού η πάσα μπορεί να είναι στα πλάγια ή προς τα πίσω. Στα 15 τελευταία λεπτά ωστόσο ανέβηκε κι αυτός και βοήθησε. Συνολικά, έγινε ένα πολύ καλό βήμα. Μεταξύ μας αν δεν έχουμε ανάλογες καλές εμφανίσεις σε παιχνίδια με Ίντερ και Ανόρθωση μάλλον η Ανόρθωση είναι αυτή που αξίζει να περάσει στους 16. Νομίζω την Κυριακή πρέπει να καθιερώοσυμε live συμμετοχή στο blog....