Μιζέρια (Κώστας Δροσάτος - Νέα Υόρκη)

Τελικά φαίνεται ότι η μιζέρια που μας έδερνε όλα αυτά τα χρόνια μόνο τυχαία δεν ήταν και κακώς αποδίδονταν σε διαιτησίες, παράγκες κλπ.

Φέτος πήραμε πρωτάθλημα και κύπελλο, η διαιτησία κάθε άλλο παρά μας αδίκησε και παρ' όλα αυτά βλέπουμε τι γίνεται στα διοικητικά. Αν πιστεύει κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι μπήκαν στον Παναθηναϊκό από αγάπη για την ομάδα και όχι για προσωπική προβολή ή παράπλευρα οικονομικά οφέλη ας δει τι συμβαίνει τώρα. Προσωπικά δυσκολεύομαι να πω ότι η μία ή άλλη (ή η τρίτη) πλευρά έχει δίκιο. Με καθαρά ενστικτώδη τρόπο σκέψης, αυτό που έχω να πω είναι ότι οι κινήσεις του Βγενόπουλου δεν μου άρεσαν από την αρχή με την ΠΕΚ και ακόμα και τώρα βλέπω πολλές κινήσεις που επιτυγχάνουν τη δημόσια προβολή του. Δεν λέω ότι είναι ανίκανος αλλά δεν μπορώ να πω και ότι δεν είναι καιροσκόπος. Είναι αλήθεια ότι με τη δημιουργία του πολυμετοχικού σχήματος η ομάδα ανέβηκε πολλά επίπεδα σε σχέση με το παρελθόν. Έγιναν πολύ καλές μεταγραφές και μπήκε μια τάξη στην τακτική παιχνιδιού της ομάδας. Ωστόσο, ξοδεύτηκαν περισσότερα χρήματα απ' όσα χρειάζονταν για απόκτηση παικτών τύπου Μουν, Ρικάρντο Σόουζα κλπ., ενώ το πιο σημαντικό θέμα για την αναβάθμιση της ομάδας (το θέμα κατασκευής του γηπέδου) έχει τελματώσει και δεν φαίνεται φως στον ορίζοντα πέρα από κάποιες άδειες που κατά καιρούς έχουν ακουστεί ότι εκδίδονται (μόνο που δεν βγήκαμε να πανηγυρίσουμε για άδειες απομάκρυνσης σκουπιδιών από την περιοχή). Συνολικά λοιπόν, θεωρώ σωστή την απομάκρυνση του Αντωνίου και αδυνατώ να δεχτώ ότι η αναστάτωση που έχει προκύψει οφείλεται στο συγκεκριμένο γεγονός. Για να είμαστε τυπικοί, από τη στιγμή που ο Βαρδινογιάννης κατέχει το μεγαλύτερο ποσοστό μετοχών έχει δικαίωμα να κάνει τις ανακατατάξεις που ως τώρα έγιναν. Με δεδομένο μάλιστα ότι η προηγούμενη διοίκηση εξέθεσε πολλές φορές το "πολυμετοχικό σχήμα", βλ. απομάκρυνση Τεν Κάτε χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των βασικών μετόχων, εορτασμός των 100 χρόνων της ομάδας στο κλειστό του ΟΑΚΑ με απομάκρυνση των "λαβάρων" των πρωταθλημάτων της ομάδας μπάσκετ, πιστεύω ότι δεν είναι αμέτοχη ευθυνών για τον εκνευρισμό του Βαρδινογιάννη και την ανοχή των Γιαννακόπουλων ατις νέες εξελίξεις. Σε όλα τα θέματα ισχύει το "ουδείς αναντικατάστατος". Δεν καταλαβαίνω μάλιστα για ποιο ακριβώς λόγο θα πρέπει πρόεδρος να είναι ο Πατέρας (τον ήξερε κανένας πριν από 3 χρόνια;) και τεχνικός διευθυντής ο -αποτυχημένος κατά τη γνώμη μου- Αντωνίου. Άλλες ομάδες με πολύ λιγότερα χρήματα και όντας σε άθλια οικονομική κατάσταση έβαλαν στη θέση του προέδρου παλαίμαχους ποδοσφαιριστές με ισχυρή προσωπικότητα και βαθιά γνώση προσώπων και καταστάσεων του ποδοσφαίρου (ΠΑΟΚ με Ζαγοράκη, ΑΕΚ με Νικολαΐδη) και μια χαρά κατάφεραν να βάλουν το χάος σε τάξη (θυμηθείτε πού ήταν η ΑΕΚ όταν συζητούσαν ως λογική λύση να υποβιβαστεί στη Δ΄ Εθνική για να σβηστούν τα χρέη και πού ήταν ο ΠΑΟΚ στις εποχές Μπατατούδη, Γούμενου κλπ και τι κόντεψε να κάνει φέτος). Προσωπικά θα ήθελα και ο πρόεδρος της ομάδας να λειτουργεί στο πρότυπο του τεχνικού διευθυντή, δηλ. ένας άνθρωπος με γνώση του ποδοσφαίρου, με ρεύμα αποδοχής στους φιλάθλους και με ισχυρή προσωπικότητα. Ο πρόεδρος θα είναι υπόλογος στο Διοικητικό Συμβούλιο και τη Γενική Συνέλευση μετόχων για τη διαχείριση της ομάδας και για τα αποτελέσματα. Δεν χρειάζεται να ξανανακαλύψουμε τον τροχό στον Παναθηναϊκό. Σε προηγούμενη δημοσκόπηση μεταξύ μας φάνηκε να είναι αρεστός για τη συγκεκριμένη θέση ο Δημήτρης Σαραβάκος. Όσοι είδαν το παιχνίδι της φιέστας φέτος και όσοι έχουν επαφή με τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού μπορούν να καταλάβουν ότι η επιλογή του για τη συγκεκριμένη έση θα ξεσήκωνε ενθουσιασμό στον κόσμο. Έναν τέτοιο πρόεδρο θα ήθελα και μόνο τότε οι Βγενόπουλοι, Πατέρες κλπ θα με έπειθαν ότι βάζουν χρήματα ως επενδυτές στο ποδοσφαίρο και όχι για την εξαγορά χρόνου προβολής στα ΜΜΕ και για απόσβεση σε άλλες δραστηριότητες που αποτελούν και την κύρια ασχολία τους.