Πήρα τη τζούρα μου

Ημουν Ελλάδα για λίγες μέρες, και δεν αντεξα να μην παρευρεθώ στην παροσίαση - ανοιχτη προπόνηση της ομάδας. Μου θύμισε την 1η περίοδο του Γκμόχ (1984) με τις ανοιχτές προπονήσεις κάθε Παρασκευή απόγευμα, όπου και έβγαινε η ενδεκάδα της επερχόμενης Κυριακής (όχι μόνο από τον Πολωνό, αλλά και από τους 5000 προπονητές της εξέδρας). Η προχθεσινή φιέστα διέφερε στο ότι ήταν περισσότερο show (όπως επιβάλλει η εποχή μας), στην παρουσία περισσότερου κόσμου αλλά και στην υπερβολική χαλαρότητα των παικτών στο δίτερμα. Λόγω του τελευταίου οποιαδήποτε κριτική των νέων παικτών δεν είναι δυνατή. Ελπίζω μόνο να προσέξουμε με τη Σπάρτα, γιατί πολύ χαλαροί πάμε. Η έλλειψη του δεξιού μπάκ είναι πρόβλημα και ελπίζω να μην αρχίσει πάλι τους πειραματισμούς ο Τεν Κάτε. Ουτε ο Σουηδός ούτε ο Βασκος ούτε ο Βύντρα μπορούν. Εκτος αν βγει ο Μαχλελής τα βολέψει ο Γκάμπριελ. Πάντως τα Ευρωπαικά ματς στις αμυνες κρίνονται και άμα φας κανένα εύκολο γκολ, άντε να το ανατρέψεις. Γενικά φέτος είμαι αισιόδοξος όχι μόνο γιατι ενισχυθήκαμε (αρκεί να μην τσακωθούν οι Λέτο Σισέ με τον Ολλανδό) αλλά γιατί αποδυναμώθηκε ο ακατονόμαστος: έχασε τον καλύτερο παίκτη του την τελευταία 10ετία (δεν αναφέρομαι φυσικά στο Τζόλε, αλλά στο Γκαγκάτση). Οψόμεθα.