Αναρωτιέμαι αν κανείς πίστεψε πραγματικά ότι μπορεί να παίρναμε τον Ολιβέιρα. Το έχουμε ξαναδεί το έργο και στο παρελθόν (βλ. Σαβιόλα). Σημασία για εμένα δεν έχει το γεγονός ότι δεν πήραμε τον Ολιβέιρα αλλά ότι η θέση στην οποία πραγματικά πονάμε , αυτή του κεντρικού αμυντικού, καλύφθηκε από έναν παίκτη που δεν ξέρουμε και που ελπίζουμε να μας βγει α-λα Βαζέχα. Όπως σωστά είπε και ο Θοδωρής όμως δεν είναι κάθε μέρα του Αη Γιαννιού.
Αυτό με το οποίο διαφωνώ και το οποίο έχω ξαναγ΄ραψει στο Blog έχει να κάνει με τη διάσπαση του "μεταγραφικού μετώπου". Όλη τη χρονιά είναι εμφανές ότι η ομάδα πονάει εκεί ακριβώς που έχει υποδείξει και ο Τεν Κάτε, δηλ. στην παρουσία ενός αμυντικού ο οποίος θα έχει τη δυνατότητα να γεμίζει το κενό που υπάρχει ανάμεσα στους αμυντικούς μας και τα αμυντικά χαφ. Σε συνδυασμό με την ανάγκη παρουσίας περισσότερων παικτών της αριστερής πλευράς φαίνεται ότι στα χαρτιά ο Βαβρζίνιακ πληρεί αυτές τις προϋποθέσεις. Μένει να τον δούμε και στο γήπεδο. Σε ότι αφορά στην επίθεση, σύμφωνα με τη στατιστική (βλ. βαθμολογία) έχουμε μαζί με τον Ολυμπιακό την καλύτερη επίθεση με +1 γκολ για εμάς. Άρα το καυτό πρόβλημα δεν είναι η επίθεση. Ασφαλώς και οι επιθετικοί μας δεν είναι οι καλύτεροι που υπάρχουν στον κόσμο αλλά αυτό ισχύει για ολόκληρη την 11άδα. Τι θα κάνουμε σε κάθε μεταγραφική περίοδο; Θα αλλάζουμε 3-4 παίκτες για να πάρουμε τους υποτιθέμενους καλύτερους μέχρι να φτιαχτεί η 11άδα όνειρο; Δεν φτιάχνονται έτσι οι ομάδες.
Αυτή η λογική σπασίματος του budget σε πολλά μέτωπα οδηγεί στη διαπραγμάτευση με παίκτες περιορισμένης αξίας για κάθε θέση. Και μη γελιόμαστε. Στα διαπραγματευτικά τραπέζια είμαστε πίσω στις προτεραιότητες παικτών και managers δεδομένης της χαμηλής ποιότητας του ελληνικού ποδοσφαίρου και της αυτοκρατορίας του Ολυμπιακού στον εν Ελλάδι πρωταθλητισμό. Κανείς δεν ξέρει και δεν ασχολείται με το αν ο γάβρος παίρνει τα πρωταθλήματα με 13 παίκτες ή με διοικητικές νοθείες. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι ότι τα τελευταία 10 χρόνια η ερυθρόλευκη φανέλα είναι μόνιμα στο Champions League. Άρα αν δεν πάμε με χοντρό πακέτο στο τραπέζι δεν μας υπολογίζει κανένας. Κι αυτό με σπάσιμο το budget δεν μπορεί να γίνει ειδικά για ομάδες με μετοχικό κεφάλαιο μικρότερο απ' όσο κοστολόγησε η Manchester City τον Κακά.
Φοβάμαι ότι το καλοκαίρι θα κινηθούμε για 4-5 παίκτες πάλι, αντί για 1-2 πραγματικά ακριβούς παίκτες και θα ξαναζήσουεμ το ίδιο σενάριο. Αν δε η διοίκηση κρίνει ότι ο Τεν Κάτε (ή Twelve Kate που λένε και οι γάβροι) απέτυχε και έρθει καινούργιος προπονητής τότε "πάλης ξεκίνημα...νέοι αγώνες".
1 comment:
Με αφορμή τον σημερινό αγώνα με τα δεύτερα του Πανσερραικού, στον οποίο για άλλη μια φορά δεν αλλάξαμε 2 μπαλιές σε 90 λεπτά ,ενισχύεται η εντύπωση μου οτι μετά απο κάθε αγώνα του Παναθηναικού αντιπαθώ όλο και περισσότερο το ποδόσφαιρο σαν άθλημα. Νομίζω οτι το τμήμα Marketing της UEFA θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρα το ενδεχομενο να προτείνει την αποβολή μας απο κάθε διοργάνωση για το καλό της δημοτικότητας του αθλήματος...
Post a Comment